ارتودنسی نامرئی چیست؟ بررسی انواع، مزایا، معایب، هزینه و مراحل درمان

شاید شما هم هنگام فکر کردن به ارتودنسی، اولین چیزی که به ذهنتان می رسد براکت های فلزی و لبخندی است که تا پایان درمان پنهان می ماند. اما امروزه ارتودنسی نامرئی این تصور را تغییر داده و امکان مرتب کردن دندان ها را با ظاهری طبیعی تر فراهم کرده است. با این حال، این روش برای همه مناسب نیست. آگاهی از مزایا، معایب، هزینه، مراحل درمان و محدودیت های آن قبل از تصمیم گیری اهمیت زیادی دارد. در این راهنمای جامع از میهن ارتو، هر آنچه باید درباره ارتودنسی نامرئی بدانید را به زبان ساده و بر پایه اطلاعات معتبر بررسی می کنیم تا با اطمینان بیشتری بهترین روش درمان را انتخاب کنید.

ارتودنسی نامرئی چیست؟

ارتودنسی نامرئی یکی از روش های نوین و پرکاربرد در اصلاح نامرتبی دندان ها و برخی ناهنجاری های فکی است که در آن به جای براکت ها و سیم های فلزی از پلاک های شفاف و اختصاصی استفاده می شود. این پلاک ها بر اساس قالب گیری یا اسکن دقیق از دندان های هر بیمار ساخته می شوند و به تدریج دندان ها را به سمت موقعیت صحیح هدایت می کنند.

مهم ترین ویژگی این روش، ظاهر بسیار کم جلب توجه آن است، به همین دلیل بسیاری از بزرگسالان، کارمندان و افرادی که در محیط های اجتماعی حضور دارند، ارتودنسی نامرئی را ترجیح می دهند. البته انتخاب این روش برای همه افراد مناسب نیست و تنها پس از معاینه تخصصی، بررسی وضعیت دندان ها و ارزیابی تصاویر رادیوگرافی می توان درباره مناسب بودن آن تصمیم گرفت.

ارتودنسی نامرئی چگونه کار می کند؟

عملکرد ارتودنسی نامرئی بر پایه اعمال نیروهای ملایم، دقیق و مرحله ای به دندان ها است. در ابتدای درمان، متخصص ارتودنسی با استفاده از اسکن سه بعدی یا قالب گیری دقیق، وضعیت فعلی دندان ها و فک را ثبت می کند و سپس با کمک نرم افزارهای تخصصی، مسیر حرکت دندان ها تا رسیدن به نتیجه مطلوب طراحی می شود.

بر اساس این برنامه درمانی، مجموعه ای از پلاک های شفاف ساخته می شود که هر کدام بخش مشخصی از جابه جایی دندان ها را انجام می دهند. بیمار معمولا هر 1 تا 2 هفته یک پلاک جدید را جایگزین پلاک قبلی می کند و برای رسیدن به نتیجه مناسب باید پلاک ها را روزانه حدود 20 تا 22 ساعت استفاده کند. مراجعه های منظم به متخصص نیز برای بررسی روند درمان و انجام اصلاحات احتمالی ضروری است.

تفاوت ارتودنسی نامرئی با ارتودنسی فلزی

مهم ترین تفاوت ارتودنسی نامرئی با ارتودنسی فلزی در نوع ابزار درمان و میزان دیده شدن آن هاست. در ارتودنسی فلزی، براکت ها و سیم ها به صورت ثابت روی دندان ها قرار می گیرند، اما در روش نامرئی از پلاک های شفاف و متحرک استفاده می شود که در بیشتر مواقع به سختی دیده می شوند.

از نظر زیبایی و راحتی، ارتودنسی نامرئی برای بسیاری از بیماران جذاب تر است، زیرا هنگام صحبت کردن یا لبخند زدن کمتر جلب توجه می کند و امکان خارج کردن آن هنگام غذا خوردن یا مسواک زدن نیز وجود دارد. با این حال، ارتودنسی فلزی در برخی ناهنجاری های شدید یا پیچیده، کنترل بیشتری بر حرکت دندان ها دارد و انتخاب بین این دو روش باید بر اساس شرایط هر بیمار و نظر متخصص انجام شود.

ارتودنسی نامرئی برای چه کسانی روش درمان خوبی است؟

به طور کلی، افرادی که دچار نامرتبی خفیف تا متوسط دندان ها هستند، بهترین کاندید برای ارتودنسی نامرئی محسوب می شوند. این روش به ویژه برای بزرگسالانی مناسب است که می خواهند بدون تغییر محسوس در ظاهر لبخند، درمان ارتودنسی خود را انجام دهند.

افرادی که فاصله جزئی بین دندان ها، چرخش محدود دندان ها یا شلوغی خفیف دندانی دارند، معمولاً نتایج خوبی از این درمان می گیرند. البته شرط مهم موفقیت در ارتودنسی نامرئی، همکاری بیمار در استفاده منظم از پلاک هاست، زیرا اگر پلاک ها به اندازه کافی در دهان قرار نگیرند، روند درمان کند یا ناقص خواهد شد.

ارتودنسی نامرئی برای چه ناهنجاری هایی مناسب است؟

ارتودنسی نامرئی می تواند برای درمان بسیاری از مشکلات خفیف تا متوسط دندانی مورد استفاده قرار گیرد. از جمله این موارد می توان به شلوغی دندان ها، فاصله بین دندان ها، کجی یا چرخش دندان ها و برخی ناهنجاری های بایت مانند اوربایت، آندربایت و کراس بایت خفیف اشاره کرد.

با پیشرفت فناوری های دیجیتال و بهبود کیفیت پلاک های شفاف، دامنه کاربرد ارتودنسی نامرئی نسبت به گذشته گسترده تر شده است. با این حال، میزان موفقیت درمان به شدت ناهنجاری، وضعیت استخوان فک، سن بیمار و برنامه درمانی متخصص بستگی دارد و تشخیص نهایی تنها پس از معاینه دقیق امکان پذیر است.

ارتودنسی نامرئی برای چه افرادی مناسب نیست؟

اگرچه ارتودنسی نامرئی مزایای زیادی دارد، اما برای همه بیماران بهترین انتخاب نیست. افرادی که دچار ناهنجاری های شدید فکی، جابه جایی های پیچیده دندان ها یا نیازمند درمان های ترکیبی مانند جراحی فک هستند، معمولاً به روش های درمانی دیگری نیاز دارند.

همچنین بیمارانی که نمی توانند پلاک ها را روزانه حداقل 20 تا 22 ساعت استفاده کنند، این روش، روش مناسبی برای آن ها نیست. وجود بیماری های فعال لثه، پوسیدگی های درمان نشده، بهداشت ضعیف دهان یا عادت هایی مانند دندان قروچه شدید نیز ممکن است پیش از شروع ارتودنسی نامرئی نیاز به درمان یا بررسی های تکمیلی داشته باشد.

انواع ارتودنسی نامرئی

ارتودنسی نامرئی تنها به یک روش محدود نمی شود و با توجه به شرایط دندان ها، میزان ناهنجاری، سن بیمار و نظر متخصص ارتودنسی، از روش های مختلفی برای درمان استفاده می شود. هر یک از این روش ها مزایا، محدودیت ها و کاربردهای خاص خود را دارند. به همین دلیل انتخاب بهترین گزینه باید پس از معاینه بالینی، بررسی تصاویر رادیوگرافی و ارزیابی دقیق وضعیت فک و دندان ها توسط متخصص انجام شود. در ادامه به معرفی انواع ارتودنسی نامرئی می پردازیم.

ارتودنسی با الاینر شفاف

ارتودنسی با الاینر شفاف یکی از محبوب ترین انواع ارتودنسی نامرئی است. در این روش، مجموعه ای از پلاک های شفاف و اختصاصی برای هر بیمار ساخته می شود که به مرور زمان دندان ها را به موقعیت صحیح هدایت می کنند. هر الاینر معمولاً بین یک تا دو هفته استفاده شده و سپس با نمونه بعدی جایگزین می شود.

از مهم ترین ویژگی های این روش می توان به ظاهر بسیار نامحسوس، امکان خارج کردن پلاک هنگام غذا خوردن و مسواک زدن و راحتی بیشتر نسبت به براکت های سنتی اشاره کرد. البته موفقیت درمان تا حد زیادی به همکاری بیمار وابسته است و لازم است الاینرها روزانه حدود 20 تا 22 ساعت استفاده شوند.

ارتودنسی سرامیکی

ارتودنسی سرامیکی از براکت هایی با رنگ مشابه دندان یا شفاف ساخته شده است که نسبت به براکت های فلزی کمتر دیده می شوند. این روش برای افرادی مناسب است که به ظاهر لبخند خود اهمیت می دهند اما به دلایل مختلف امکان استفاده از الاینرهای شفاف را ندارند.

براکت های سرامیکی عملکردی مشابه براکت های فلزی دارند و قادرند طیف وسیعی از ناهنجاری های دندانی را اصلاح کنند. البته به دلیل جنس سرامیکی، این براکت ها نسبت به نوع فلزی حساس تر هستند و رعایت بهداشت دهان و دندان در طول درمان اهمیت بیشتری پیدا می کند.

ارتودنسی لینگوال (پشت دندانی)

ارتودنسی لینگوال یا پشت دندانی یکی دیگر از روش های ارتودنسی نامرئی محسوب می شود. در این تکنیک، براکت ها به سطح داخلی دندان ها متصل می شوند و از نمای بیرونی تقریبا قابل مشاهده نیستند. این روش برای افرادی که به دلیل شرایط شغلی یا اجتماعی تمایل ندارند براکت ها دیده شوند، انتخاب مناسبی است. لازم به ذکر است که نصب و تنظیم براکت های لینگوال پیچیده تر بوده و ممکن است در روزهای ابتدایی باعث ایجاد کمی ناراحتی یا تغییر موقت در تلفظ برخی کلمات شود که معمولا پس از مدتی برطرف خواهد شد.

ارتودنسی با براکت یاقوتی

براکت های یاقوتی از جنس کریستال شفاف ساخته شده اند و به دلیل شفافیت بالا، جلوه بسیار طبیعی روی دندان ها ایجاد می کنند. این نوع براکت ها نسبت به براکت های سرامیکی نیز شفاف تر هستند و برای افرادی که زیبایی ظاهری در طول درمان برایشان اولویت دارد، گزینه مناسبی به شمار می روند. عملکرد براکت های یاقوتی مشابه سایر سیستم های ثابت ارتودنسی است و انتخاب آن ها بیشتر به ترجیح بیمار، شرایط درمان و نظر متخصص بستگی دارد.

مزایای ارتودنسی نامرئی

ارتودنسی نامرئی علاوه بر اصلاح نامرتبی دندان ها، مزایای متعددی از نظر زیبایی، راحتی و کیفیت زندگی روزمره دارد. البته میزان بهره مندی از این مزایا به نوع سیستم درمانی انتخاب شده و همکاری بیمار در طول درمان بستگی خواهد داشت. در بسیاری از موارد، همین مزایا باعث می شود بیماران بزرگسال و نوجوانان، این روش را نسبت به ارتودنسی سنتی ترجیح دهند.

زیبایی ظاهری

یکی از مهم ترین دلایل محبوبیت ارتودنسی نامرئی، حفظ زیبایی لبخند در طول درمان است. در روش هایی مانند الاینر شفاف یا ارتودنسی لینگوال، تجهیزات درمانی به سختی توسط دیگران دیده می شوند و فرد می تواند بدون نگرانی در محیط های کاری، دانشگاهی یا جلسات رسمی حضور داشته باشد.

این ویژگی به ویژه برای بزرگسالان، مدیران، سخنرانان و افرادی که ارتباط اجتماعی گسترده ای دارند، اهمیت زیادی دارد و باعث افزایش اعتمادبه نفس آن ها در طول درمان می شود. بسیاری از بیماران نیز به دلیل همین ظاهر نامحسوس، راحت تر درمان را آغاز می کنند و در طول مسیر احساس بهتری نسبت به لبخند خود دارند. از طرف دیگر، نامرئی بودن ابزارهای درمانی کمک می کند فرد در عکس ها، ملاقات های روزمره و موقعیت های اجتماعی کمتر احساس محدودیت کند.

امکان خارج کردن الاینر هنگام غذا خوردن

در روش الاینر شفاف، بیمار می تواند پلاک ها را هنگام صرف غذا یا نوشیدنی های رنگی از دهان خارج کند. این موضوع باعث می شود محدودیت های غذایی نسبت به ارتودنسی ثابت به حداقل برسد و احتمال آسیب دیدن تجهیزات درمانی نیز کاهش پیدا کند.

البته لازم است پس از پایان غذا، دندان ها و الاینر به خوبی تمیز شده و پلاک در سریع ترین زمان ممکن دوباره در دهان قرار گیرد تا روند درمان دچار اختلال نشود. این قابلیت برای افرادی که سبک زندگی پر مشغله دارند یا نمی خواهند در انتخاب غذا محدود شوند، یک مزیت بسیار مهم محسوب می شود. همچنین خارج کردن الاینر هنگام غذا خوردن، از گیر کردن مواد غذایی بین براکت ها و ایجاد ناراحتی در حین جویدن جلوگیری می کند.

رعایت آسان تر بهداشت دهان و دندان

یکی دیگر از مزایای ارتودنسی نامرئی، سهولت در رعایت بهداشت دهان و دندان، به ویژه در سیستم الاینر شفاف است. از آنجا که الاینرها هنگام مسواک زدن و استفاده از نخ دندان از دهان خارج می شوند، بیمار می تواند مانند قبل تمامی سطوح دندان ها را به طور کامل تمیز کند. رعایت صحیح بهداشت دهان در طول درمان با روش ارتودنسی نامرئی، احتمال ایجاد پوسیدگی، التهاب لثه، تجمع پلاک میکروبی و تغییر رنگ دندان ها را کاهش می دهد و به حفظ سلامت دندان ها پس از پایان ارتودنسی کمک می کند.

با این حال، لازم است علاوه بر تمیز کردن دندان ها، خود الاینر نیز به صورت منظم و مطابق دستور متخصص شسته و ضد عفونی شود. این موضوع نه تنها به سلامت دهان کمک می کند، بلکه از ایجاد بوی نامطبوع، لکه دار شدن پلاک و کاهش شفافیت آن نیز جلوگیری خواهد کرد.

راحتی بیشتر در استفاده روزمره

بسیاری از بیماران، ارتودنسی نامرئی را به دلیل راحتی بیشتر در زندگی روزمره انتخاب می کنند. در روش الاینر شفاف، سطح صاف و طراحی دقیق پلاک ها باعث می شود تحریک بافت های نرم دهان، مانند گونه و لب، کمتر از براکت های فلزی باشد. به همین دلیل، بسیاری از افراد در مقایسه با ارتودنسی ثابت، درد و زخم کمتری را تجربه می کنند.

البته در روزهای ابتدایی هر مرحله از درمان با ارتودنسی نامرئی، ممکن است کمی فشار یا احساس سفتی روی دندان ها وجود داشته باشد که نشانه حرکت تدریجی دندان هاست و معمولا موقتی است. این میزان ناراحتی در اغلب موارد قابل تحمل بوده و پس از چند روز کاهش پیدا می کند. همین راحتی نسبی باعث می شود بیمار بتواند بهتر به فعالیت های روزانه، کار، تحصیل و ورزش خود ادامه دهد.

کاهش محدودیت های اجتماعی و شغلی

برای بسیاری از افراد، ظاهر ابزارهای ارتودنسی می تواند در محیط های اجتماعی یا شغلی ایجاد نگرانی کند. ارتودنسی نامرئی این دغدغه را تا حد زیادی برطرف می کند، زیرا در بیشتر موقعیت ها توجه دیگران را جلب نمی کند. این موضوع به خصوص برای افرادی که در ارتباط مستقیم با مشتری، دانشجوها، معلمان، بازیگران، مجریان و مدیران هستند، اهمیت زیادی دارد.

وقتی بیمار احساس کند درمان او در ظاهر لبخندش اختلال زیادی ایجاد نمی کند، با آرامش بیشتری در جمع حاضر می شود و اعتمادبه نفس بالاتری خواهد داشت. در نتیجه، روند درمان از نظر روانی نیز برای او آسان تر می شود و احتمال همکاری بهتر با برنامه درمانی افزایش می یابد.

کاهش احتمال آسیب به براکت ها و سیم ها

در روش الاینر شفاف، چون پلاک ها هنگام غذا خوردن یا فعالیت های خاص از دهان خارج می شوند، احتمال شکستن براکت ها، خم شدن سیم ها یا جدا شدن اجزای ارتودنسی کمتر است. این موضوع می تواند از بروز برخی مراجعات اضطراری به مطب جلوگیری کند و روند درمان را منظم تر پیش ببرد.

البته این مزیت زمانی به خوبی حفظ می شود که بیمار الاینرها را طبق دستور متخصص استفاده کند و آن ها را در جعبه مخصوص نگهداری نماید. مراقبت صحیح از تجهیزات درمانی، هم طول عمر آن ها را افزایش می دهد و هم از ایجاد هزینه های اضافی جلوگیری می کند.

افزایش انگیزه برای ادامه درمان

یکی از چالش های مهم در درمان های ارتودنسی، حفظ انگیزه بیمار در طول دوره درمان است. از آنجا که ارتودنسی نامرئی ظاهر قابل قبول تری دارد و در بسیاری از موارد راحت تر است، بیماران معمولاً با انگیزه بیشتری درمان را ادامه می دهند. این موضوع به ویژه در درمان های طولانی مدت اهمیت دارد.

وقتی بیمار از ظاهر لبخند خود در طول درمان رضایت بیشتری داشته باشد، احتمال همکاری او با توصیه های متخصص نیز افزایش می یابد. در نتیجه، نظم در استفاده از الاینرها، رعایت بهداشت و حضور در جلسات پیگیری بهتر خواهد شد و این مسئله می تواند بر کیفیت نهایی درمان تأثیر مثبت بگذارد.

کمک به حفظ کیفیت زندگی در طول درمان

ارتودنسی نامرئی فقط یک روش درمانی برای مرتب کردن دندان ها نیست، بلکه می تواند کیفیت زندگی بیمار را در طول درمان نیز حفظ کند. امکان غذا خوردن راحت تر، رعایت بهتر بهداشت، ظاهر نامحسوس و راحتی بیشتر، همگی باعث می شوند فرد کمتر احساس کند درگیر یک درمان طولانی و محدودکننده است.

این ویژگی ها به بیمار کمک می کند تا در کنار اصلاح طرح لبخند، همچنان به فعالیت های روزمره خود ادامه دهد و از نظر روحی و اجتماعی نیز احساس بهتری داشته باشد. به همین دلیل، بسیاری از متخصصان ارتودنسی این روش را برای بیمارانی که به زیبایی، راحتی و نظم درمان اهمیت می دهند، گزینه ای بسیار مناسب می دانند.

معایب ارتودنسی نامرئی

با وجود مزایای فراوان، ارتودنسی نامرئی مانند هر روش درمانی دیگری محدودیت ها و چالش های خاص خود را دارد. موفقیت این درمان به عوامل مختلفی مانند میزان همکاری بیمار، نوع ناهنجاری دندانی و برنامه درمانی متخصص بستگی دارد. آشنایی با این معایب پیش از شروع درمان، به شما کمک می کند تصمیمی آگاهانه بگیرید و انتظارات واقع بینانه ای از نتیجه درمان داشته باشید. در ادامه با مهمترین معایب ارتودنسی نامرئی، آشنا خواهید شد.

نیاز به همکاری بیمار

یکی از مهم ترین چالش ها و معایب ارتودنسی نامرئی، وابستگی زیاد آن به همکاری بیمار است. پلاک های شفاف باید روزانه حدود 20 تا 22 ساعت روی دندان ها قرار بگیرند و تنها هنگام غذا خوردن، نوشیدن مایعات رنگی یا مسواک زدن از دهان خارج شوند. استفاده نامنظم از پلاک ها می تواند روند جابه جایی دندان ها را مختل کرده، مدت درمان را افزایش دهد و حتی نتیجه نهایی را تحت تأثیر قرار دهد.

محدودیت در درمان برخی ناهنجاری ها

اگرچه پیشرفت فناوری باعث شده ارتودنسی نامرئی بتواند طیف وسیعی از مشکلات دندانی را درمان کند، اما همچنان برای برخی ناهنجاری های شدید فکی یا جابه جایی های پیچیده دندان ها بهترین گزینه نیست. در چنین شرایطی، متخصص ارتودنسی ممکن است درمان با براکت های ثابت یا حتی روش های ترکیبی را پیشنهاد کند تا کنترل بیشتری بر حرکت دندان ها داشته باشد.

هزینه بیشتر نسبت به ارتودنسی فلزی

در بسیاری از موارد، هزینه ارتودنسی نامرئی از ارتودنسی فلزی بیشتر است. این اختلاف قیمت به دلیل استفاده از فناوری های دیجیتال، اسکن سه بعدی، طراحی اختصاصی طرح درمان و ساخت پلاک های سفارشی ایجاد می شود. البته هزینه نهایی به عواملی مانند شدت ناهنجاری، تعداد پلاک های موردنیاز، مدت درمان و دستمزد متخصص ارتودنسی نیز بستگی دارد.

جدول مقایسه مزایا و معایب ارتودنسی نامرئی

مقایسه انواع روش های ارتودنسی نامرئی

امروزه ارتودنسی نامرئی تنها به یک روش محدود نمی شود و با توجه به شرایط دندان ها و نیاز هر بیمار، می توان از تکنیک های مختلفی استفاده کرد. رایج ترین روش ها شامل الاینرهای شفاف، براکت های سرامیکی و ارتودنسی لینگوال هستند که هر کدام از نظر ظاهر، راحتی، هزینه، طول درمان و کاربرد تفاوت هایی با یکدیگر دارند.

الاینر شفاف یا سرامیکی؟

الاینرهای شفاف از پلاک های متحرک و تقریبا نامرئی تشکیل شده اند که به راحتی هنگام غذا خوردن یا مسواک زدن از دهان خارج می شوند. در مقابل، براکت های سرامیکی به دندان ها متصل هستند و از نظر عملکرد شباهت زیادی به ارتودنسی فلزی دارند، اما به دلیل همرنگ بودن با دندان ها کمتر دیده می شوند. اگر اولویت شما زیبایی بیشتر و امکان خارج کردن پلاک ها باشد، الاینرها انتخاب مناسب تری هستند ، اما برای برخی ناهنجاری ها ممکن است براکت های سرامیکی عملکرد بهتری داشته باشند.

لینگوال یا الاینر؟

در ارتودنسی لینگوال، براکت ها در سطح داخلی دندان ها نصب می شوند و از بیرون قابل مشاهده نیستند. در مقابل، الاینرها پلاک های شفاف و متحرکی هستند که روی دندان ها قرار می گیرند. الاینرها معمولا راحت تر هستند و رعایت بهداشت دهان با آن ها ساده تر است، اما ارتودنسی لینگوال در برخی درمان های پیچیده کنترل بیشتری بر حرکت دندان ها ایجاد می کند. انتخاب بین این دو روش باید بر اساس شرایط بیمار و نظر متخصص انجام شود.

بهترین روش ارتودنسی نامرئی کدام است؟

پاسخ قطعی برای این سؤال وجود ندارد، زیرا بهترین روش ارتودنسی نامرئی برای هر فرد متفاوت است. شدت ناهنجاری، سن بیمار، بودجه، میزان همکاری در طول درمان و اهداف زیبایی از مهم ترین عواملی هستند که در انتخاب روش ارتودنسی نامرئی نقش دارند. به همین دلیل، پس از معاینه بالینی و بررسی تصاویر رادیوگرافی، متخصص ارتودنسی مناسب ترین گزینه را با توجه به شرایط اختصاصی هر بیمار پیشنهاد می کند.

سوالات متداول

ارتودنسی نامرئی برای چه دندان هایی مناسب است؟

ارتودنسی نامرئی برای اصلاح بسیاری از نامرتبی های خفیف تا متوسط دندان ها مناسب است، اما تشخیص نهایی به نظر متخصص ارتودنسی بستگی دارد.

آیا ارتودنسی نامرئی واقعا نامرئی است؟

خیر، کاملا نامرئی نیست، اما به دلیل شفاف بودن الاینرها یا قرارگیری براکت ها در پشت دندان، به سختی قابل مشاهده است.

آیا ارتودنسی نامرئی روی صحبت کردن تأثیر می گذارد؟

ممکن است در روزهای ابتدایی کمی روی تلفظ برخی کلمات تاثیر بگذارد، اما اغلب افراد پس از مدت کوتاهی به آن عادت می کنند.

درمان چقدر طول می کشد؟

مدت درمان بسته به شدت ناهنجاری دندان ها معمولا بین 6 تا 24 ماه متغیر است.

آیا نتیجه درمان برگشت پذیر است؟

در صورت استفاده منظم از ریتینر (نگهدارنده) پس از پایان درمان، احتمال بازگشت دندان ها به حداقل می رسد.