ارتودنسی فقط مرتب کردن دندان‌ها نیست و به تشخیص دقیق فک، بایت و نحوه حرکت دندان‌ها نیاز دارد. دندانپزشک عمومی آموزش تخصصی ارتودنسی را به اندازه متخصص ارتودنسی نمی‌بیند؛ بنابراین در کیس‌های متوسط و پیچیده، درمان نزد متخصص معمولاً انتخاب مطمئن‌تر و دقیق‌تری است.

بهتر است اولین معاینه ارتودنسی کودکان حدود سن ۷ سالگی انجام شود تا رشد فک‌ها و روند رویش دندان‌های دائمی بررسی شود؛ البته این سن به معنی شروع قطعی درمان نیست. در بزرگسالان نیز محدودیت سنی مشخصی برای معاینه و شروع ارتودنسی وجود ندارد و تا زمانی که دندان‌ها، لثه و استخوان نگهدارنده شرایط مناسبی داشته باشند، می‌توان برای درمان اقدام کرد.

در بعضی موارد محدود می‌توان ظاهر دندان‌ها را با روش‌های زیبایی مانند کامپوزیت یا لمینت اصلاح کرد، اما این روش‌ها جایگزین واقعی ارتودنسی نیستند و موقعیت دندان‌ها و بایت را اصلاح نمی‌کنند. برای نامرتبی‌های واقعی، ارتودنسی اصولی‌ترین روش درمان است.

معمولاً درد و فشار بعد از نصب یا تنظیم سیم ارتودنسی در ۲ تا ۳ روز اول بیشتر است و به‌تدریج کاهش پیدا می‌کند. در بعضی افراد حساسیت خفیف هنگام جویدن ممکن است تا حدود یک هفته ادامه داشته باشد. اگر درد شدید، طولانی یا همراه با زخم و تورم غیرعادی باشد، بهتر است با متخصص ارتودنسی مشورت شود.

اگر نامرتبی دندان‌ها خفیف تا متوسط باشد، سلامت لثه و دندان‌ها مناسب باشد و بتوانید الاینرها را طبق برنامه استفاده کنید، ممکن است گزینه مناسبی برای ارتودنسی نامرئی باشید. در نامرتبی‌های شدید، مشکلات پیچیده بایت یا ناهنجاری‌های فکی، ممکن است روش‌های دیگر نتیجه قابل‌پیش‌بینی‌تری داشته باشند و تشخیص نهایی بعد از معاینه انجام می‌شود.

هزینه ارتودنسی نوجوانان به شدت نامرتبی دندان‌ها، یک یا دو فک بودن درمان، نوع براکت یا دستگاه، طول دوره درمان و نیاز به اقدامات جانبی بستگی دارد. پس از معاینه و مشخص شدن طرح درمان، می‌توان برآورد دقیق‌تری از هزینه ارائه کرد.

اگر براکت ارتودنسی جدا یا لق شد، آن را دستکاری نکنید و در اولین فرصت با متخصص ارتودنسی تماس بگیرید. تا زمان مراجعه، از خوردن غذاهای سفت و چسبنده خودداری کنید و اگر براکت باعث زخم یا ناراحتی می‌شود، می‌توانید موقتاً از موم ارتودنسی استفاده کنید.